រឿង ប្រាជ្ញានាងកង្កែប និងគំនិតនាយក្ដាម

កាលដើមឡើយមាន សត្វក្ដាមមួយដែលរហ្សនាមល្បីល្បាញ ពាសពេញទឹកដីខ្មែរ ហើយមានអ្នកស្គាល់ជាច្រើនដែលចង់រាប់អាន។ មានថ្ងៃមួយមានសត្វកង្កែបញីមួយដែលខ្ចាត់ព្រាត់មិនដឹង មក ពីណាក៏បានសុំសំណាក់អាស្រ័យនៅជាមួយ សត្វកង្កែបញីនោះបានសុំជ្រកនៅអស់កាលជាអង្វែង (...)។ 

និយាយអំពីការសំណេះសំណាលគ្នារវាងសត្វទាំងពីរ៖

សត្វកា្ដម ហ ហើ បងកង្កែបអើ្ហយមានបញ្ហាអ្វីឲ្យខ្ញុំជួយ? 
កង្កែបឆ្លើយ បងអ្ហើយ អាចឲ្យខ្ញុំសុំស្នាក់អាស្រ័យនៅជាមួយផងបានទេ? ...។
សត្វក្ដាម មិនបានឆ្លើយ តែបែសួរផ្សេងវិញ ចុះបងមកពីណានុ៎ះ?
សត្វកង្កែប ចា៎ ចា៎! បងអ្ហើយ ខ្ញុំនេះមកពីឆ្ងាយមិនមានទីណាឲ្យច្បាស់ប្រាកដនោះទេ។
សត្វកង្កែប កង្កែបញីដែលជាសត្វមានប្រាជា្ញ បានសួរថា តើបងអាចឲ្យខ្ញុំស្នាក់អាស្រ័យផងបានទេ? (សួរលើកទី២)
សត្វក្ដាម ក្ដាមដែលជាសត្វមានតែគំនិត ឥតប្រាជា្ញ ណាមួយគិតអាណិតសត្វកង្កែបញីផងនោះ ក៏អនុញ្ញាតឲ្យនៅទៅ។  (...)

សួរតើនៅទីបញ្ចប់សត្វទាំងពីរនេះវាក្លាយទៅជាយ៉ាងណាដែរ?

ហើយយើងទាំងអស់គ្នាអាចទុកចិត្តទៅលើនរណាម្នាក់បានទេ ប្រសិនបើយើងមិនដែលស្គាល់គ្នា? 

ព្រះចៅអធិរាជ លឿង សួរផ្លូវ

អំពីទស្សនៈអ្នកដឹកនាំ៖

នៅសម័យបុរេប្រវត្តិ ព្រះចៅអធិរាជលឿង និង​មនុស្សជំនិតទាំង ៦នាក់បានធ្វើដំណើរ​ទៅ​ស្វែង រកតាឃុយ នៅលើភ្នំ ប៉ីឈឺ។

នៅពេលធ្វើដំណើរបានពាក់កណ្តាលផ្លូវ ស្រាប់តែង្វេងផ្លូវលែងដឹងទិសតំបន់ តែសំណាងល្អ ពេលនោះ មានក្មេងឃ្វាលគោម្នាក់

ដើរមកដល់ល្មម  ហេតុនេះព្រះចៅអធិរាជ លឿង ក៏ប្រញាប់ត្រាស់សួរទៅក្មេងតូចនោះថា៖ "ប្អូនតូច!  តើភ្នំ ប៉ីឈឺ ទៅតាមផ្លូវណា 

ឯងមានដឹងទេ?" "ខ្ញុំដឹង!"  ក្មេងឃ្វាលគោឆ្លើយយ៉ាងលឿន រួចក៏ចង្អុលបង្ហាញផ្លូវ ឯព្រះចៅអធិរាជ លឿង ក៏សួរ បន្តថា៖ "បើអញ្ចឹងឯងមានដឹងទេថា តើ​ តាឃុយ គាត់​នៅឯណា?" "ខ្ញុំដឹង!" ក្មេងឃ្វាលគោឆ្លើយយ៉ាងលឿនទៀត រួចប្រាប់ពីកន្លែងដែល 

តាឃុយ រស់នៅ។ ព្រះសណ្តាប់រួច ទ្រង់ក៏នឹកភ្នកក្នុងព្រះទ័យថា៖